ملا محمد طاهر قمى بهره‌ور شده باشد . از تأليفات او كتاب شرح توحيد مفضل است كه در سال 1065 ه . ق به درخواست حاج نذرعلى تأليف كرده و من آن را در اردبيل ديده‌ام . ديگرى شرح حديث الغمامة است كه يكى از معجزات حضرت مولى على عليه السّلام مىباشد و اين شرح را به پيشنهاد مرتضى قلى خان متولى اردبيل به پارسى تأليف كرد و من اين شرح را در اردبيل و در قصبهء دهخوارقان از مضافات تبريز ديده‌ام . شيخ فخر الدّين محمد بن على بن احمد بن طريح « * » رماحى نجفى معروف به شيخ فخر الدّين طريحى وى فاضلى دانشور و عاملى بزرگوار و خردمندى كامل عيار و مبارك بود ، او ، كه خدايش رحمت كناد ، از معاصرين است . ما در آغاز جوانى در مسجد جامع كوفه ، در نخستين سالى كه به زيارت ائمه عراق كه تقريبا سال 1080 ه . ق بود ، ديدار او را دريافتيم . او در آن هنگام كه مصادف با ماه رمضان بود ، در مسجد كوفه معتكف بود ؛ ليكن ملاقات و همنشينى او براى ما اتفاق نيفتاد . فخر الدّين از همهء مردم روزگارش پارساتر و پرهيزكارتر بود و نمونه پرهيزكارى او آنكه جامه‌هايى را كه با ابريشم دوخته شده بود نمىپوشيد و جامه‌اش را با نخ پنبه‌اى مىدوخت . فخر الدّين و فرزندش شيخ صفى الدّين و برادرزادگان و خويشاوندانش همگى از

--> ( * ) ماضى النجف ، ج 2 ، ص 427 مىنويسد : آل طريحى از خاندان مشهور علمى نجف اشرف بوده و نسبشان به حبيب بن مظاهر اسدى منتهى مىشود و منازلشان در همان محلى است كه مربوط به بنى اسد بوده است و از عربهاى اصيلى بشمار مىآيند كه همواره خون تشيع و ولايت اهل بيت ( ع ) سراپاى آنها را فراگرفته بوده و محلهء آل طريح معروف است . گويند زن خفاجى كه پدر طريح باشد هفت فرزند را پىدرپى سقط كرد و هنگامى كه به طريح آبستن بودند پدرش نذر كرد هرگاه اين فرزند متولد بشود و بماند نام او را طريح بگذارد به همين مناسبت موقعى كه فرزندش متولد شد بنا به نذرى كه كرده بود او را به اين نام ناميد و خاندانش به اين نام شهرت يافتند طريح بر وزن زبير ، مصغر طرح است يعنى افكنده‌شدهء كوچك - م .